Πιο ικανοποιημένα από τη ζωή τους συνολικά παρά από την καθημερινότητά τους στην εργασία εμφανίζονται τα στελέχη ελληνικών επιχειρήσεων που συμμετείχαν στη νέα έρευνα Recruitment Confidence Index 2026A του Alba Graduate Business School.
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2026 σε 94 στελέχη του ιδιωτικού τομέα και κατέγραψε μέση βαθμολογία ευημερίας 7,08 στα 10 για τη ζωή γενικά, έναντι 6,06 για τη ζωή στην εργασία. Το χάσμα εμφανίζεται σε όλους τους τομείς που εξετάστηκαν, από την ευτυχία και την υγεία μέχρι το νόημα, τις σχέσεις και τον χαρακτήρα, αναδεικνύοντας ότι η θετική πορεία των προσλήψεων δεν συνοδεύεται απαραίτητα από αντίστοιχα θετική εργασιακή εμπειρία.
Η μεγαλύτερη απόκλιση καταγράφεται στο νόημα και στον σκοπό, όπου η βαθμολογία μειώνεται από το 6,95 στη ζωή γενικά στο 5,66 μέσα στην εργασία. Την ίδια στιγμή, οι συμμετέχοντες που αισθάνονται μεγαλύτερη οικονομική ασφάλεια εμφανίζουν αισθητά υψηλότερη συνολική ευημερία.
Η εργασία συγκεντρώνει χαμηλότερη βαθμολογία σε όλους τους τομείς
Το ειδικό θέμα της έρευνας RCI 2026A ήταν η «ακμαιότητα» ή flourishing. Πρόκειται για μια πολυδιάστατη προσέγγιση της ευημερίας, η οποία δεν περιορίζεται στο αν ένας άνθρωπος δηλώνει απλώς ευχαριστημένος ή δυσαρεστημένος.
Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να αξιολογήσουν πέντε διαφορετικούς τομείς τόσο για τη ζωή τους γενικά όσο και για τη ζωή τους στην εργασία. Σε κάθε έναν από αυτούς, η εργασιακή βαθμολογία ήταν χαμηλότερη.
| Διάσταση | Ζωή γενικά | Ζωή στην εργασία | Διαφορά |
|---|---|---|---|
| Ευτυχία | 6,86 | 5,83 | 1,03 |
| Υγεία | 7,22 | 6,13 | 1,09 |
| Νόημα | 6,95 | 5,66 | 1,29 |
| Χαρακτήρας | 7,62 | 6,73 | 0,89 |
| Σχέσεις | 6,77 | 5,93 | 0,84 |
| Συνολικός μέσος όρος | 7,08 | 6,06 | 1,02 |
Η μεγαλύτερη διαφορά, ύψους 1,29 μονάδων, εντοπίζεται στο νόημα και στον σκοπό. Πρόκειται για τη διάσταση που εξετάζει κατά πόσο οι άνθρωποι αισθάνονται ότι όσα κάνουν έχουν αξία και αν κατανοούν τον σκοπό τους.
Ακολουθεί η υγεία, με απόκλιση 1,09 μονάδων, και η ευτυχία, με 1,03 μονάδες. Χαμηλότερες, αλλά σταθερές, είναι οι διαφορές στον χαρακτήρα και στις σχέσεις.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η χαμηλότερη εργασιακή ικανοποίηση δεν περιορίζεται σε μία μόνο πλευρά της καθημερινότητας. Η εργασία συγκεντρώνει χαμηλότερες αξιολογήσεις ακόμη και σε τομείς που συνδέονται με τις διαπροσωπικές σχέσεις, την υγεία και την αίσθηση ότι αυτό που κάνει κάποιος έχει ουσιαστικό περιεχόμενο.
Πώς μετρήθηκε η εργασιακή ικανοποίηση
Για τη μέτρηση της ακμαιότητας, το Alba αξιοποίησε την προσέγγιση του Global Flourishing Study, μιας διεθνούς ερευνητικής πρωτοβουλίας που συντονίζεται από το Human Flourishing Program του Harvard University και το Institute for Global Human Flourishing του Baylor University.
Το σχετικό μοντέλο εξετάζει την ευτυχία και την ικανοποίηση από τη ζωή, τη σωματική και ψυχική υγεία, το νόημα και τον σκοπό, τον χαρακτήρα και την αρετή, τις στενές κοινωνικές σχέσεις, καθώς και την οικονομική και υλική ασφάλεια.
Στην έρευνα του Alba, οι πέντε πρώτοι τομείς χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό του Δείκτη Ευημερίας. Η οικονομική ασφάλεια εξετάστηκε χωριστά, ώστε να αποτυπωθεί η σχέση της με τη συνολική εικόνα των συμμετεχόντων.
Η βαθμολογία 6,06 δεν αποτελεί ποσοστό ικανοποιημένων εργαζομένων. Είναι ο μέσος όρος των απαντήσεων σε επιμέρους ερωτήσεις που βαθμολογήθηκαν σε κλίμακα από το μηδέν έως το δέκα. Δεν σημαίνει, επομένως, ότι το 60,6% των εργαζομένων είναι ικανοποιημένο ούτε ότι τέσσερις στους δέκα είναι δυσαρεστημένοι.
Ποιοι συμμετείχαν στην έρευνα
Η έρευνα διεξήχθη από τις 3 έως τις 7 Ιουλίου 2026 μέσω της πλατφόρμας Pollfish και συγκεντρώθηκαν συνολικά 94 αξιοποιήσιμες απαντήσεις. Όλοι οι συμμετέχοντες κατείχαν θέσεις διοίκησης σε επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα.
Ειδικότερα, το 68,1% ήταν προϊστάμενοι, το 29,8% διευθυντές και το 2,1% μέλη διοικητικών συμβουλίων ή της ανώτατης διοίκησης. Παράλληλα, το 46,8% των ερωτηθέντων εργαζόταν στον τομέα της διοίκησης ανθρώπινου δυναμικού.
Ως προς το μέγεθος των οργανισμών, το 40,4% του δείγματος προερχόταν από επιχειρήσεις με έως 99 εργαζομένους, ενώ το 23,4% εργαζόταν σε εταιρείες με περισσότερους από 500 εργαζομένους.
Στο δείγμα εκπροσωπούνταν διαφορετικοί κλάδοι της οικονομίας. Μεγαλύτερη παρουσία είχαν ο τουρισμός και η εστίαση με 14,9%, η πληροφορική και οι τηλεπικοινωνίες με 11,7%, οι υπηρεσίες με 10,6%, το εμπόριο και η εκπαίδευση με 8,5% αντίστοιχα και οι φαρμακευτικές επιχειρήσεις και υπηρεσίες υγείας με 6,4%. Το 17% των συμμετεχόντων προερχόταν συνολικά από τη βιομηχανία και τις κατασκευές.
Η σύνθεση του δείγματος σημαίνει ότι τα αποτελέσματα αποτυπώνουν τις εμπειρίες στελεχών ελληνικών επιχειρήσεων και όχι αντιπροσωπευτικά τις απόψεις του συνόλου των εργαζομένων στη χώρα. Παρέχουν, ωστόσο, μια σαφή ένδειξη για τον τρόπο με τον οποίο άνθρωποι με διοικητικές ευθύνες αξιολογούν τη ζωή τους μέσα και έξω από την εργασία.
Υψηλότερη ευημερία για όσους αισθάνονται οικονομικά ασφαλείς
Ξεχωριστό μέρος της έρευνας εξέτασε τη σχέση ανάμεσα στην οικονομική ασφάλεια και στη συνολική ευημερία. Οι συμμετέχοντες που αξιολόγησαν την οικονομική τους ασφάλεια μεταξύ 7 και 10 συγκέντρωσαν μέση βαθμολογία ευημερίας 7,53.
Αντίθετα, για όσους τοποθέτησαν την οικονομική τους ασφάλεια μεταξύ 0 και 3, ο μέσος όρος περιορίστηκε στο 6,70. Η απόκλιση ανάμεσα στις δύο ομάδες φτάνει τις 0,83 μονάδες.
Η οικονομική ασφάλεια δεν εξετάζεται μόνο μέσα από το ύψος του μισθού. Οι σχετικές ερωτήσεις αφορούν τη συχνότητα με την οποία κάποιος ανησυχεί για την κάλυψη των συνηθισμένων μηνιαίων εξόδων του, αλλά και για την πρόσβαση σε επαρκή τροφή και κατάλληλη στέγαση.
Τα ευρήματα καταγράφουν σχέση ανάμεσα στην οικονομική ασφάλεια και στην ευημερία, χωρίς να αποδεικνύουν ότι η μία προκαλεί άμεσα την άλλη. Δείχνουν, πάντως, ότι η συζήτηση για την ποιότητα της εργασιακής ζωής δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από τις αποδοχές, τη σταθερότητα και την ικανότητα των εργαζομένων να καλύπτουν τις βασικές ανάγκες τους.
Οι προσλήψεις «αντέχουν», αλλά η αισιοδοξία υποχωρεί
Το Recruitment Confidence Index εξετάζει κυρίως τις προσδοκίες των επιχειρήσεων για την προσέλκυση και την επιλογή προσωπικού. Σύμφωνα με τη νέα μέτρηση, η ελληνική αγορά εργασίας εξακολουθεί να κινείται σε θετικό έδαφος, αλλά με μικρότερη δυναμική.
Ο γενικός δείκτης RCI μειώθηκε από τις 126,5 μονάδες στο δεύτερο εξάμηνο του 2025 στις 123,2 μονάδες το πρώτο εξάμηνο του 2026. Ο δείκτης για το εξειδικευμένο και στελεχιακό προσωπικό υποχώρησε αντίστοιχα από τις 120,6 στις 117,9 μονάδες.
Και οι δύο δείκτες παραμένουν πάνω από το όριο των 100 μονάδων, το οποίο υποδηλώνει ότι οι επιχειρήσεις αναμένουν αύξηση των ενεργειών προσέλκυσης και επιλογής προσωπικού κατά το επόμενο διάστημα.
Ωστόσο, μόνο το 45,8% των στελεχών εκτιμά πλέον ότι ο αριθμός των εργαζομένων στην επιχείρησή του θα αυξηθεί, έναντι 56,8% στην προηγούμενη μέτρηση. Το ποσοστό όσων προβλέπουν μείωση του προσωπικού αυξήθηκε από 22,1% σε 30,8%.
Περιορισμένη εμφανίζεται και η αισιοδοξία για το μέλλον. Το ποσοστό των αισιόδοξων στελεχών μειώθηκε από 60% σε 58,5%, ενώ η απαισιοδοξία αυξήθηκε από 21,1% σε 25,5%.
Στο μέτωπο των αμοιβών, το 81,9% των συμμετεχόντων εκτιμά ότι η επιχείρησή του θα μπορέσει να αυξήσει τους μισθούς μέσα στους επόμενους 12 μήνες. Παράλληλα, το 87,2% αναφέρει ότι η εταιρεία στην οποία εργάζεται έδωσε κάποια μισθολογική αύξηση κατά το προηγούμενο έτος. Μόνο το 28,7%, όμως, δηλώνει ότι οι αυξήσεις ήταν ίσες ή υψηλότερες από τον πληθωρισμό, τον οποίο η έρευνα τοποθετεί πάνω από το 4%.
Τι σημαίνουν τα ευρήματα για το HR
Η απόσταση ανάμεσα στη ζωή γενικά και στη ζωή στην εργασία δείχνει ότι η δημιουργία νέων θέσεων ή η παροχή μιας μισθολογικής αύξησης δεν αρκούν από μόνες τους για τη διαμόρφωση μιας θετικής εργασιακής εμπειρίας.
Η εργασιακή ικανοποίηση χρειάζεται να εξετάζεται μαζί με τον φόρτο εργασίας, την υγεία, την ποιότητα της διοίκησης, την αυτονομία, τις σχέσεις, την εξέλιξη και την αίσθηση νοήματος. Μια γενική ερώτηση του τύπου «πόσο ικανοποιημένος είστε από τη δουλειά σας;» μπορεί να δείξει ότι υπάρχει πρόβλημα, όχι όμως και να αποκαλύψει την αιτία του.
Μέτρηση ανά ομάδα και διάσταση
Οι εσωτερικές έρευνες χρειάζεται να εξετάζουν ξεχωριστά τις διαφορετικές πλευρές της εργασιακής εμπειρίας. Τα αποτελέσματα μπορούν να αναλύονται ανά τμήμα, ρόλο ή επίπεδο ευθύνης, με την προϋπόθεση ότι προστατεύεται η ανωνυμία των εργαζομένων.
Η ανάλυση μπορεί να συνδυάζεται με δεδομένα για τις αποχωρήσεις, τις απουσίες, τις εσωτερικές μετακινήσεις και τις αιτήσεις για ανοιχτές θέσεις μέσα στον οργανισμό. Με αυτόν τον τρόπο, η εργασιακή ικανοποίηση συνδέεται με πραγματικές συμπεριφορές και δεν παραμένει ένας απομονωμένος αριθμός.
Διερεύνηση των αιτιών πριν από τις παρεμβάσεις
Η χαμηλότερη βαθμολογία στο νόημα δεν αντιμετωπίζεται απαραίτητα με ένα ακόμη πρόγραμμα ευεξίας. Μπορεί να συνδέεται με ασαφείς ρόλους, περιορισμένη συμμετοχή στις αποφάσεις, έλλειψη αναγνώρισης ή αδυναμία των εργαζομένων να δουν πώς η δουλειά τους συνδέεται με τον ευρύτερο στόχο της εταιρείας.
Αντίστοιχα, μια χαμηλότερη αξιολόγηση της υγείας μπορεί να απαιτεί έλεγχο του φόρτου, των ωραρίων, της στελέχωσης και της συμπεριφοράς των managers. Η έρευνα του Alba καταγράφει το χάσμα, αλλά δεν προσδιορίζει τους παράγοντες που το προκαλούν. Αυτοί πρέπει να διερευνηθούν ξεχωριστά σε κάθε οργανισμό.
Ενημέρωση για όσα αλλάζουν
Η μέτρηση έχει αξία μόνο όταν ακολουθείται από ανατροφοδότηση και συγκεκριμένες ενέργειες. Οι εργαζόμενοι χρειάζεται να γνωρίζουν τι άκουσε η διοίκηση, ποιες παρεμβάσεις αποφασίστηκαν, ποιος έχει την ευθύνη και πότε θα αξιολογηθούν ξανά τα αποτελέσματα.
Όταν οι οργανισμοί ζητούν συνεχώς τη γνώμη των ανθρώπων τους χωρίς να εξηγούν τι θα κάνουν με αυτή, μεγαλώνει η απόσταση ανάμεσα σε όσα δηλώνει η ηγεσία και σε όσα βιώνουν οι εργαζόμενοι.
Το χάσμα που χρειάζεται να εξετάσει κάθε οργανισμός
Η έρευνα δείχνει ότι ορισμένοι Έλληνες εργαζόμενοι είναι δυσαρεστημένοι από τη δουλειά τους, καθώς καταγράφει ότι τα στελέχη που συμμετείχαν αξιολογούν συστηματικά χαμηλότερα την ευημερία τους μέσα στην εργασία σε σύγκριση με τη ζωή τους γενικά.
Το εύρημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή η απόκλιση δεν εντοπίζεται μόνο στην ευτυχία. Επεκτείνεται στην υγεία, στις σχέσεις και, κυρίως, στην αίσθηση νοήματος και σκοπού.
Για το HR και τις διοικήσεις, το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι αν κάθε εργασία μπορεί να κάνει τους ανθρώπους ευτυχισμένους. Είναι αν οι συνθήκες μέσα στον οργανισμό αφαιρούν από την ευημερία που οι ίδιοι καταφέρνουν να διατηρούν στην υπόλοιπη ζωή τους.